تذکر مادر به پسري که با او رودربايستي دارد

پسري 26 ساله دارم که سال‌ها است اهل سيگار و قليان است. از طرفي هم روحية‌ عاطفي و حسّاسي دارد. من با او خيلي رودربايستي دارم. تا به حال اين مسأله را به صورت مستقيم با او مطرح نکرده‌ام. حالا خيلي رنج مي‌برم. اگر او بخواهد ازدواج کند، بايد حقيقت را به خانوادة دختر گفت. حال کدام خانواده است که بپذيرد دخترش را به يک فرد سيگاري و قلياني بدهد؟ سؤال بنده اين است که با توجّه به اين که بالأخره بايد اين مسأله را طرح کرد و او را از اين کار برحذر داشت، از سويي هم نمي‌خواهم پردة حياي ميان من و او دريده شود؛ پس من چگونه بايد اين مشکل را با او مطرح کنم تا متوجّه اشتباه خود شده و دست از اين کار بردارد؟
اوّل: عيب رابطه‌هاي تعارفي
رابطه‌هاي همراه با رودربايستي، شايد در برخي موارد مفيد باشد؛ امّا در موارد اين چنيني موجب مي‌شود که فرزند رو به مخفي‌کاري آورده و پدر و مادر هم نتوانند به جهت وجود ديوار رودربايستي چيزي به او بگويند.
دوّم: رفاقت، بهترين رابطه
بهترين رابطة پدر و مادر با فرزند رابطة رفاقت است؛ رابطه‌اي که در آن، دو طرف با يکديگر احساس راحتي کرده و از بيان خواسته‌ها و مشکلات خود خجالت نمي‌کشند. اگر بنده بخواهم به اين مادر توصيه‌اي بکنم که بتواند به صورت کاربردي به آن عمل کند، مي‌گويم هر چه قدر مي‌توانيد رابطة رفاقت خود را با فرزندتان تقويت کنيد.
در اين موارد چه خوب است رابطة رفاقت آميز هم از جانب پدر و هم از سوي مادر برقرار شود؛ چرا که برخي از مسائل هست که جوان نمي‌تواند با مادر مطرح کند و برخي ديگر را با پدر نمي‌تواند.
سوّم: توصيه‌هايي براي ايجاد رابطة رفاقت آميز
براي ايجاد رابطة رفاقت چند کار اساسي انجام دهيد:
1. مشورت
در کارها با او مشورت کنيد و نظرش را جويا شويد. فرزنداني که در تصميم‌گيري‌هاي خانه خود را سهيم مي‌بينند، رابطة نزديک‌تري با کسي که آن‌ها را سهيم کرده برقرار مي‌کنند. در همين مشورت‌ها و گفتگوها بهانه‌هاي زيادي براي نزديک‌تر شدن دو طرف به وجود مي‌‌آيد. وقتي هم که شما در مواردي نظر فرزندتان را بر خودتان ترجيح مي‌دهيد، زمينة بيش‌تري براي ايجاد رابطة رفاقت فراهم مي‌شود.
2. درد دل
دربارة برخي از مشکلاتتان که قابل بيان براي يک جوان است، با او صحبت کنيد. يکي از کارهايي که احساس نزديکي ميان شما و پسرتان را زياد مي‌کند، همين درد دل است. باز کردن سفرة دل در نزد کسي، براي او پيام رفتاري دارد. آن پيام اين است اوّلاً من به تو اعتماد دارم که سفرة دلم را پيش تو باز مي‌کنم، ثانیاً من تو را دوست دارم که درد دلم را به تو مي‌‌گويم.
3. خوب ديدن کارهاي خوب
کارهاي خوب او را خوب ببينيد و با تعريف و تمجيد کردن، به او بفهمانيد که متوجّه کارهاي خوب او هستيد. در کارهاي خوب او ميان ريز و درشت فرقي نگذاريد. وقتي شما به فرزندتان مي‌فهمانيد که همة کارهاي خوب او را مي‌بينيد، او دو پيام را دريافت مي‌کند: اوّل آن که شما انصاف داريد و در نگاهتان کارهاي او ارزش خود را حفظ مي‌کند، دوّم آن که دوستش داريد که اين اندازه نسبت به کارهاي او حسّاسيت به خرج مي‌دهيد.
4. هم‌دردي و کمک به حلّ مشکلات
دربارة مشکلاتي که شما از آن خبر داريد با او هم‌دردي کنيد. اگر امکان دارد در جهت حلّ اين مشکلات هم قدم برداريد. کمک کردن يکي از اصلي‌ترين راه‌هاي ايجاد رابطة رفاقتي است.
5. ابراز محبّت
در ابراز محبّت به او چيزي کم نگذاريد. دل او را از انواع و اقسام محبّت‌ها سير کنيد. يکي از عيب‌هاي رابطه‌هاي رودربايستي اين است که تبادل حرف‌ها و رفتارهاي محبّتي براي دو طرف کار بسيار سختي است؛ امّا اگر در ابتداي راه اين سختي را بر خود هموار کنيم، آرام آرام آسان خواهد شد.
6. احترام
هيچ گاه احترام او را زير پا نگذاريد. بي‌احترامي از خطرناک‌ترين عوامل فرو ريختن ديوار رفاقت است؛ البتّه يکي از فايده‌هاي رودربايستي ‌آن است که معمولاً در اين نوع رابطه‌ها، دو طرف سعي بيش‌تري در حفظ احترام دارند.
پنجم: بيان تذکر در قالب نامه
پس از اين که مدتي به وسيلة اين کارها توانستيد رابطة رفاقت آميز با او برقرار کنيد، شما يا پدرش؛ هر کدام که رابطة رفاقت آميز بيش‌تري با او برقرار کرده‌ايد، در قالب يک نامه اين نکته را تذکر دهيد و از او هم بخواهيد در قالب يک نامه پاسختان را بدهد. البتّه در نوشتن اين نامه به اين نکات توجّه کنيد:
1. لحن نامه توبيخي نباشد.
2. لحن نامه دستوري نباشد.
3. لحن نامه رفاقتي و مشفقانه باشد.
4. حواستان باشد که لحن نامه بچه‌گانه هم نباشد.
5. در نامه فقط به اين عيب اشاره نکنيد؛ بلکه خوبي‌هاي او را هم متذکر شويد تا احساس نکند شخصيت او در مقابل شما خرد شده است.
6. اوج نگراني خودتان را از اين مسأله بيان کنيد.
7. دلايل نگراني خودتان را هم بنويسيد؛ مثلاً اين که خودتان گفتيد که اگر به خواستگاري دختري برويد، نمي‌توانيد صادقانه برخورد نکنيد و بايد به آن‌ها بگوييد که پسرتان اهل دود است.
8. از او بخواهيد اگر دليلي براي کارش دارد بيان کند.
9. کمي هم احتمال تقصير را به خودتان بدهيد؛ يعني در نامه بنويسيد شايد در رابطة من و تو کوتاهي قابل توجّهي از سوي من شکل گرفته که تو دست به اين کار زده‌اي. اگر اين چنين است، بگو تا خودم را اصلاح کنم.
10. حتماً دلايل خودتان را براي اين که مي‌گوييد او سيگاري يا قلياني است بنويسيد؛ مثلاً بنويسيد که چندي است وقتي به خانه مي‌آيي لباس‌هايت بوي دود مي‌دهد و وقتي با من حرف مي‌زني از دهانت بوي سيگار حسّ مي‌کنم.
11. بعد از اين خيلي زود بگوييد البتّه شايد هم اشتباه مي‌کنم. اگر اين طور نيست، بگو تا من خيالم راحت شود.
پس از نوشتن نامه هم به هيچ در رفتارتان کوچک‌ترين تغييري ايجاد نکنيد؛ مثل هميشه با او برخورد کنيد.
ششم: توسل
توسل به اهل بيت(علیهم السلام) را هم فراموش نکنيد. در دستورات مرحوم آيت الله العظمي بهجت در اين موارد نماز جعفر طيار توصيه شده است. دعاي بيست و پنجم صحيفة سجاديه را هم فراموش نکنيد؛ دعاي امام سجاد(علیه السلام) دربارة فرزندان.

 

13 || 63052